თავფურცელი - oldorthodox

საქართველოს ძველმართლმადიდებლური ეკლესია
ძიება
Перейти к контенту

Главное меню:

დეკემბრის მნიშვნელოვანი საეკლესიო თარიღები

თარიღები მოცემულია საეკლესიო (იულიანური) სტილით

6 დეკემბერი (ახ. სტ. 19 დეკემბერი) - წმიდისა ნიკოლოზისა, მირონ-ლუკიის მთავარეპისკოპოსისა, საკვირველთმოქმედისა (დაახ. 335).

25 დეკემბერი (ახ. სტ. 7 იანვარი) - ხორციელად შობა უფლისა ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩვენისა იესუ ქრისტესი.

ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატი

ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატი

არქიეპისკოპოსი პავლე

გზა - მართლად სავალი

ნაწილი III. შეუმუსრავი ეკლესია

თავი XV. დავა ეკლესიის გარშემო, ანუ რომელია ჭეშმარიტი ეკლესია?!

დასკვნა

საქართველოში გაბატონებული და ოფიციალური ე. წ. მართლმადიდებელი ეკლესიის არაოფიციალურ საიტზე, განყოფილებაში "აპოლოგეტიკა", მოთავსებულია გრ. დიაჩენკოს მიერ შედგენილი სწავლება ეკლესიის შესახებ, რომელსაც ქართული ოფიციალური (ნიკონიანური) ეკლესიაც იზიარებს. რა ნიშნებით უნდა ამოვიცნოთ ქრისტეს ჭეშმარიტი ეკლესია? შეკითხვას სვამენ ოფიციალური "მართლმადიდებელი ეკლესიის" აპოლოგეტები წერილის ავტორის, გრიგოლ დიაჩენკოს პირით და მისი მეშვეობითვე განმარტავენ: "პირველ რიგში, ჭეშმარიტი ეკლესია შეუბღალავი, სუფთა სახით უნდა შეიცავდეს მოციქულთა მიერ ნაქადაგებ ქრისტიანულ მოძღვრებას" (ხაზგასმა ყველგან ჩვენია – არქიეპ.პ.). მოკლედ, გრ. დიაჩენკოსა და ოფიციალური "მართლმადიდებლების" აზრით, რელიგიური თემი, რომელიც "შეუბღალავი, სუფთა სახით არ შეიცავს მოციქულთა მიერ ნაქადაგებ ქრისტიანულ მოძღვრებას" და "ღმრთაებრივ მოძღვრებას ცვლის ადამიანური მოსაზრებებით", ასევე, არ "წყვეტს ურთიერთობას ჭეშმარიტების ყოველგვარ მოწინააღმდეგესთან, ერეტიკოსთან და განხეთქილების შემომტანთან", არ შეიძლება იწოდოს ქრისტეს ჭეშმარიტ ეკლესიად.  ხსენებული თხზულების შესავალი ნაწილი, ზოგადმართლმადიდებლური და არსებითად მისაღები სწავლების გამო, ჩვენი განხილვის საგანს არ წარმოადგენს. მაგრამ შვიდი ნიშან-თვისება, რომელიც ავტორს მისი ეკლესიის უპირატესობად მიუჩნევია, ყურადღებასა და დეტალურ დაკვირვებას საჭიროებს.



არქიეპისკოპოსი პავლე

გზა - მართლად სავალი

ნაწილი III. შეუმუსრავი ეკლესია

თავი XIV. წინასწარმეტყველთა სიტყვა "მეძავ ეკლესიას"

კიდევ ბევრი რამის თქმა შეგვეძლო ზ. ნოდიას მწვალებლურ ნაცოდვილართან დაკავშირებით, მაგრამ ყველა ამ ცთომილების განხილვა შორს წაგვიყვანს. ვფიქრობთ, რაც ვთქვით, სავსებით საკმარისია, რათა მკითხველს სწორი წარმოდგენა შეექმნას ამ პიროვნების ცოდნასა და განათლებაზე, ასევე იმ პუბლიკაციებზე, რომლებიც მან თავის ყოფილ თანამოძმეებსა და მოძღვარს - ძველმართლმადიდებელ ქრისტეანებსა და მათ არქიეპისკოპოს პავლეს (ხორავა) მიუძღვნა; და რაც მთავარია, სწორი წარმოდგენა შეექმნას იმ არაობიექტურობასა და მიკერძოებულობაზე, იმ დემაგოგიასა და ყალბ პროპაგანდაზე, რომელსაც ეწევა ეს რელიგიურად გაუნათლებელი ადამიანი. მისი შეხედულებების ტირაჟირება პრესით, სოციალური ქსელებითა და მომრავლებული კერძო ტელეარხების მეშვეობით, უფლებას არ გვაძლევდა, გავჩუმებულიყავით რელიგიურ საკითხებში ჩაუხედავი და ამ არაკომპეტენტური პიროვნების მიერ "გაშუქებულ" საკითხებზე, რათა ფართო საზოგადოებას ჩვენი ძველმართლმადიდებლური ეკლესიის შესახებ არასწორი წარმოდგენა არ შექმნოდა. სწორედ ამან გვაიძულა ზ. ნოდიას სრულიად უღირსი და მდაბიური ნააზრევისთვის ესოდენი ადგილი დაგვეთქმო ჩვენს წიგნში, რაც იოტისოდენადაც არ არის განპირობებული ზ. ნოდიას არც პიროვნების და არც მისი თხზულების მნიშვნელობით. ზ. ნოდიას მიერ ტირაჟირებული უაზრო ბრალდებების განხილვას ამით დავამთავრებდით, რომ არა კიდევ ერთი თემა, რომელიც წინამდებარე ნაშრომის ბოლო ნაწილისთვის შემოვინახეთ. ერთი მხრივ, ის ეხება ზ. ნოდიას ზნეობრივ მდგომარეობას, ასევე იმას, თუ როგორ ესმის მას ქრისტეანობა და, მეორე მხრივ, უფრო ფართო პლანში - ეს გახლავთ ერთგვარი შეფასება იმისა, თუ რას წარმოადგენს ის ეკლესია, რომელსაც ის "ხმალამოწვდილი" იცავს.

არქიეპისკოპოსი პავლე

გზა - მართლად სავალი

ნაწილი III. შეუმუსრავი ეკლესია

თავი XIII. პასუხები სხვადასხვა საკითხზე

ამრიგად, წინამდებარე ნაშრომის მესამე ნაწილში პასუხი გავეცით ჩვენი ოპონენტების იმ შეხედულებებს, რომლებიც მიმართულია ეკლესიის დაქვრივების შესახებ ძველმართლმადიდებელური სწავლების წინააღმდეგ და ვნახეთ, რაოდენ ყალბ შეხედულებებზე, ასევე სოფისტურ მსჯელობებსა და ხრიკებზეა აგებული მათი "არგუმენტაცია".

არქიეპისკოპოსი პავლე

გზა - მართლად სავალი

ნაწილი III. შეუმუსრავი ეკლესია

თავი XIII. პასუხები სხვადასხვა საკითხზე

ამრიგად, წინამდებარე ნაშრომის მესამე ნაწილში პასუხი გავეცით ჩვენი ოპონენტების იმ შეხედულებებს, რომლებიც მიმართულია ეკლესიის დაქვრივების შესახებ ძველმართლმადიდებელური სწავლების წინააღმდეგ და ვნახეთ, რაოდენ ყალბ შეხედულებებზე, ასევე სოფისტურ მსჯელობებსა და ხრიკებზეა აგებული მათი "არგუმენტაცია".

არქიეპისკოპოსი პავლე

გზა - მართლად სავალი

ნაწილი III. შეუმუსრავი ეკლესია

თავი XI. ძველმართლმადიდებელთა ესქატოლოგია და სწავლება ანტიქრისტეს შესახებ

როგორც ვნახეთ, ზ. ნოდია ძველმართლმადიდებლებს ორ "თავბრუდამხვევ უვიცობაში" ადანაშაულებს (ხს. წიგნი. გვ. 193). პირველი "თავბრუდამხვევი უვიცობა", მისი აზრით, თურმე გამოხატული ყოფილა იმაში, რომ ძველმოწესეებს "საწესჩვეულებო ტრადიცია აყვანილი ჰყავდათ დოგმატის რანგში, ანუ მთავარი და მეორეხარისხოვანი გაიგივებული ჰქონდათ" (იქვე. გვ. 193-194). ეს სიცრუე უკვე განვიხილეთ და ნათლადაც დავინახეთ, რაოდენ არაობიექტურად და საკითხის არცოდნით განიხილავს ჩვენი ოპონენტი მოცემულ თემას.

არქიეპისკოპოსი პავლე

გზა - მართლად სავალი

ნაწილი III. შეუმუსრავი ეკლესია

თავი X. ნიშები და სასწაულები,
ანუ არის თუ არა ყველაფერი ღმრთისგან და როგორ არ შევცდეთ სასწაულში


ადამიანის ცხოვრებაში ზოგჯერ ისეთი მოვლენები ხდება, რომელთაც ნიშებს ან სასწაულებს უწოდებენ. ესენია: ხილვები, გამოცხადებები, უეცარი და ზებუნებრივი კურნებანი, ნაყოფთა მრავლება, ხატების მირონდენა და ა. შ. სასწაულები ხდება ბუნების კანონების საწინააღმდეგოდ და მეცნიერულად მათი ახსნა შეუძლებელია, რადგან მათი წარმომავლობის წყარო სულიერ, არამატერიალურ სფეროში იმყოფება. ნამდვილი სასწაული ღმრთის გამოუთქმელი კაცთმოყვარებით გვეძლევა და მას განსაზღვრული მაცხოვნებელი მიზანი აქვს.

არქიეპისკოპოსი პავლე

გზა - მართლად სავალი

ნაწილი III. შეუმუსრავი ეკლესია

თავი IX. ქება, მხილება და საყვედური - აპოკალიფსური გაფრთხილება

ყოველივე იქიდან, რაც განვიხილეთ ზ. ნოდიას ანტიძველმართლმადიდებლური გამოხდომებიდან, რომლებიც მას შეუტანია თავის წიგნში "ფიქრები ბოლო ჟამის საქართველოზე" (გვ. 189-245), შეიძლება გავაკეთოთ დასკვნა, რომ თავისი უმეცრებითა და კადნიერებით ზ. ნოდია ღმერთს და მის ეკლესიას მრავალგზის შეურაცხყოფს. კერძოდ: 1) ქადაგებს, რომ ქრისტე კი არ არის ეკლესიის თავი, არამედ ეპისკოპატი; 2) ეკლესიას გამოაცალა საძირკველი - რწმენა ქრისტეს ღმერთკაცობისადმი, რის გამოც ეწოდა პეტრე მოციქულს "კლდე", და ამის სანაცვლოდ ეპისკოპატით ჩაანაცვლა, რის გამოც გახდა "კოლექტიური პაპიზმის" მქადაგებელი; 3) დაქვრივებული ეკლესია გამოაცხადა მკვდრად და ფაქტობრივად, ერთი, პრივილეგირებული დასის (ეპისკოპატის) სხეულად შერაცხა იგი.

არქიეპისკოპოსი პავლე

გზა - მართლად სავალი

ნაწილი III. შეუმუსრავი ეკლესია

თავი VIII. გაჭედილი "ეკლესია" და ყალბი "წმინდანები"

1. ზ. ნოდიას ბრალდებები

2. წმინდანად შერაცხვის პრინციპები


მორიგი სამხილი, რომელიც, "პუბლიცისტ" ზ. ნოდიას აზრით, ძველმართლმადიდებელთა უმადლობას უნდა წარმოაჩენდეს, ძველმართლმადიდებლობის "უნაყოფობაა". ამ შემთხვევაშიც ნიკონიანელ ავტორთა თხზულებებით შთაგონებული ჩვენი ოპონენტი ფიქრობს, რომ ოფიციალური ეკლესიის მადლმოსილებას (ანუ "ნაყოფიერებას") ამ ეკლესიაში "გაბრწყინებული" "წმინდანები" და სასწაულები ადასტურებენ.  

 
TOP-RATING.UCOZ.COM
Назад к содержимому | Назад к главному меню Яндекс.Метрика